نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران.

2 گروه شیمی دریا، دانشکده علوم دریایی و اقیانوسی، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران.

چکیده

بیس فنل­آ، یکی از مهم‌ترین مواد مختل کننده اندوکرینی در محیط زیست است. به همین علّت این ماده، به یک خطر عمده برای محیط زیست انسانی و سایر موجودات زنده تبدیل شده‌است. روش‌های مختلفی برای حذف آلاینده های صنعتی وجود دارد که در این میان، جوامع باکتریایی نقش عمده­ای در تجزیه زیستی بیس فنل آ وارده به محیط زیست ایفا می ­کنند. در این تحقیق با نمونه برداری از رسوبات منطقه صنعتی خور موسی بندر امام خمینی، یک گونه باکتری دریایی مقاوم به غلظت­ های مختلف بیس فنل آ تحت عنوان Pseudomonas putida، جداسازی و به روش مولکولی 16S rRNA و تست­ های بیوشیمیایی شناسایی شد. میزان رشد باکتری­ در غلظت­های مختلف بیس فنل آ و در مدت زمان 6 روز در فواصل 24 ساعته بررسی گردید. راندمان تجزیه بیس فنل آتوسط باکتری با استفاده از سنجش مقدار آن در محیط کشت محاسبه گردید. باکتری مذکور، قادر به رشد در غلظت ­های 100، 200 و 300 میلی­گرم بر لیتر بود. نتایج حاصل از رشد باکتری در محیط کشت MSM نشان داد که بهینه رشد این باکتری، غلظت 200 میلی­گرم بر لیتر است و به طوری که نتایج حاصل از سنجش میزان تجزیه زیستی BPA توسط دستگاه HPLC در غلظت 200 میلی گرم بر لیتر با 8/82 % این امر را تأیید نمود. از این باکتری،­ می­توان برای بهبود بخشیدن جمعیت میکروبی مناطق آلوده به بیس فنل آ و رفع این آلاینده از محیط های ساحلی استفاده کرد. باکتری مذکور قادر به رشد در غلظت‌های 100، 200 و 300 میلی‌گرم بر لیتر بود. نتایج حاصل از رشد باکتری در محیط کشتMSM نشان داد که بهینه رشد این باکتری غلظت 200 میلی‌گرم بر لیتر می باشد و به طوری که نتایج حاصل از سنجش میزان تجزیه زیستیBPA توسط دستگاه HPLC در غلظت 200 میلی گرم بر لیتر با 8/82 % این امر را تأیید نمود. از این باکتری‌ می‌توان برای بهبود بخشیدن جمعیت میکروبی مناطق آلوده به بیس فنل آ و رفع این آلاینده از محیط های ساحلی استفاده نمود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

References:
Agarry, S., Durojaiye, A. and Solomon, B. 2008. Microbial degradation of phenols: a review. International Journal of Environment and Pollution. 32: 12-28.
Alexievaa, Z., Gerginova, M., Zlateva, P. and Peneva, N. 2004. Comparison of growth kinetics and phenol metabolizing enzymes of Trichosporon cutaneum R57 and mutants with modified degradation abilities. Enzyme and Microbial Technology. 34: 242-247.
Allsop, P., Chisti, Y., Moo‐Young, M. and Sullivan, G. 1993. Dynamics of phenol degradation by Pseudomonas putida. Biotechnology and bioengineering. 41: 572-580.
Gonzalez-Casado, A., Navas, N., Del Olmo, M. and Vilchez, J. 1998. Determination of bisphenol A in water by micro liquid—liquid extraction followed by silylation and gas chromatography—mass spectrometry analysis. Journal of chromatographic science. 36: 565-570.
Haas, D. and Défago, G. 2005. Biological control of soil-borne pathogens by fluorescent pseudomonads. Nature reviews. Microbiology. 3: 307.
Hu, J. y., Aizawa, T. and Ookubo, S. 2002. Products of aqueous chlorination of bisphenol A and their estrogenic activity. Environmental science and technology. 36: 1980-1987.
Ike, M., Jin, C. S. and Fujita, M. 1995. Isolation and characterization of a novel bisphenol A-degrading bacterium Pseudomonas paucimobilis strain FJ-4. Japanese Journal of Water Treatment Biology. 31: 203-212.
Kang, J. H., Katayama, Y. and Kondo, F. 2006. Biodegradation or metabolism of bisphenol A: from microorganisms to mammals. Toxicology. 217: 81-90.
Kang, J. H. and Kondo, F. 2002. Bisphenol A degradation by bacteria isolated from river water. Archives of environmental contamination and toxicology. 43: 0265-0269.
Li, J., Zhou, B., Shao, J., Yang, Q., Liu, Y. and Cai, W. 2007. Influence of the presence of heavy metals and surface-active compounds on the sorption of bisphenol A to sediment. Chemosphere. 68: 1298-1303.
Liu, Y., Sun, W. and Ni, J. 2011. Biodegradation of bisphenol A, 17 β-estradiol, and 17 α-ethynylestradiol in river water. International Journal of Environment and Pollution. 45: 225-236.
Masuda, M., Yamasaki, Y., Ueno, S. and Inoue, A. 2007. Isolation of bisphenol A-tolerant/degrading Pseudomonas monteilii strain N-502. Extremophiles. 11: 355-362.
Matsumura, Y., Hosokawa, C., Sasaki-Mori, M., Akahira, A., Fukunaga, K., Ikeuchi, T., Oshiman, K. I. and Tsuchido, T. 2009. Isolation and characterization of novel bisphenol-A-degrading bacteria from soils. Biocontrol science. 14: 161-169.
Mohandass, R., Rout, P., Jiwal, S. and Sasikala, C. 2012. Biodegradation of benzo [a] pyrene by the mixed culture of Bacillus cereus and Bacillus vireti isolated from the petrochemical industry. Journal of Environmental Biology. 33: 985.
Monavari, S. 2001. Environmental impact assessment guidelines for petrochemical plants. Pp. eds. DOE press. Tehran, Iran.
Mori Bazofti, H., Dadolahi Sohrab, A., Dostshenas, B., Safahyeh, A. and Savari, A. 2014. The study of petrochemical industries sewage effects on the water quality in Khor Musa. Journal of Marine Science and Technology. 13(1):71-80.
Negintaj, A., Archangi, B., Movahedinia, A., Safahieh, A. and Eskandari, G. 2015. Effects of bis-phenol A (BPA) on cellular and molecular levels of yellowfin seabream (Acanthopagrus latus). Journal of Marine Science and Technology. 13(4):20-30.
Negintaji, A., Safahieh, A., Zolgharnein, H. and Matroodi, S. 2018. Short-term induction of vitellogenesis in the immature male yellowfin seabream (Acanthopagrus latus) exposed to bisphenol A and 17 β-estradiol. Toxicology and industrial health. 0748233717748099.
Nnamchi, C., Obeta, J. and Ezeogu, L. 2006. Isolation and characterization of some polycyclic aromatic hydrocarbon degrading bacteria from Nsukka soils in Nigeria. International Journal of Environmental Science and Technology. 3: 181-190.
Ntsaluba, L., Agundiade, O., Mabinya, L. and Okoh, A. 2011. Studies on bioflocculant production by Methylobacterium sp. Obi isolated from a freshwater environment in South Africa. African Journal of Microbiology Research. 5: 4533-4540.
Oshiman, K.i., Tsutsumi, Y., Nishida, T. and Matsumura, Y. 2007. Isolation and characterization of a novel bacterium, Sphingomonas bisphenolicum strain AO1, that degrades bisphenol A. Biodegradation. 18: 247-255.
Sakai, K., Yamanaka, H., Moriyoshi, K., Ohmoto, T. and Ohe, T. 2007. Biodegradation of bisphenol A and related compounds by Sphingomonas sp. strain BP-7 isolated from seawater. Bioscience, biotechnology, and biochemistry. 71: 51-57.
Seoud, M. A. and Maachi, R. 2003. Biodegradation of naphthalene by free and alginate entrapped Pseudomonas sp. Zeitschrift für Naturforschung C. 58: 726-731.
Suzuki, T., Nakagawa, Y., Takano, I., Yaguchi, K. and Yasuda, K. 2004. Environmental fate of bisphenol A and its biological metabolites in river water and their xeno-estrogenic activity. Environmental science and technology. 38: 2389-2396.
Vazquez-Duhalt, R., Marquez-Rocha, F., Ponce, E., Licea, A. and Viana, M. 2005. Nonylphenol, an integrated vision of a pollutant. Applied Ecology and Environmental Research. 4: 1-25.
Wang, C. and Li, Y. 2007. Incorporation of granular activated carbon in an immobilized membrane bioreactor for the biodegradation of phenol by Pseudomonas putida. Biotechnology letters. 29: 1353-1356.
Weisburg, W. G., Barns, S. M., Pelletier, D. A. and Lane, D. J. 1991. 16S ribosomal DNA amplification for phylogenetic study. Journal of bacteriology. 173: 697-703.
Zhang, W., Yin, K. and Chen, L. 2013. Bacteria-mediated bisphenol A degradation. Applied microbiology and biotechnology. 97: 5681-5689.