موجودات یوری هالین ارگانیزمهایی هستند که دامنه تحمل شوریشان زیاد بوده و نوسان‌های وسیع شوری را تحمل می‌کنند. یکی از زیستگاههای موجودات یوری هالین، دریای کاسپین (خزر) می باشد. این دریاچه بعنوان بزرگترین دریاچه روی زمین، در روند پیدایش و تکامل خود باقیمانده ای از اقیانوس دیرینه پاراتتیس بوده است. برای بررسی تکامل دریاچه خزر و ارتباط آن با میکروارگانیسم های یوری هالین در آن، دو ناحیه از خزر جنوبی، سواحل خزر آباد و محمود آباد مورد مطالعه قرار گرفتند. گونه های دیاتومه Actinocyclus alienus و Actinoptychus senarius که ساکن دریاها هستند، از آبهای آن گزارش شدند. همچنین گونه های نانوپلانکتونهای آهکی که شاخص دریاهایی با آبهای گرم و شور هستند، نظیر Calcidiscus cf.C. leptoporus، Sphenolithus cf. C. moriformis Sphenolithes sp., و Nannolithes در این آبها یافت شدند. با توجه به بسته بودن حوضه خزر، نرخ تبخیر بالا و محدود بودن ورودی آب شیرین می توان وجود این موجودات را نشانگر حضور آنها در آبهای باقیمانده اقیانوسی از میوسن انتهایی (سرراولین حدود 6/11 میلیون سال پیش) تا به امروز دانست، که حضور آنها به شدت وابسته به درجات شوری آب برای بقا و زندگی خود هستند.