علل مهم خشک شدن تالاب ها در سال های اخیر در ایران، تداوم خشکسالی، مدیریت نادرست آب، تغییر کاربری اراضی و فشارهای ناشی از کمبود آب در مناطق پایین دستی رودخانه هاست. با خشک شدن تالاب علاوه بر کاهش خدمات زیست بومی، اجتماعی و اقتصادی تالاب، معضلی بزرگ زیست محیطی دیگری ایجاد می شود و آن تبدیل شدن تالاب ها به کانون گرد وغبار است؛ که آسیب های زیست محیطی و اجتماعی و اقتصادی فراوانی به دنبال دارد. هدف ازاین تحقیق بررسی تغییرات مساحت تالاب هورالعظیم بین سال های 2000 الی 2023 است. برای حصول این هدف، بابهره گیری از پلت فرم Google Earth Engine {GEE} و با استفاده ازتصاویر ماهواره MODIS و محاسبه شاخص NDWI، مساحت تالاب در هر تصویر محاسبه گردید. جهت بررسی دقیق وضعیت تالاب، سری های زمانی حداقل، حداکثر و متوسط سالانه مساحت تالاب استخراج گردید و آنومالی تغییرات مساحت در سه حالت حداقل، حداکثر و متوسط محاسبه گردید. نتایج نشان داد خشکترین سال، سال 2000 با حدود کمتر از 4/1 وسعت تالاب است و بیشترین وسعت در سال 2019 با حدود 3 برابر وسعت متوسط است. تحلیل سری های حدی حداکثر و حداقل همراه با تصاویر مربوطه، مناطق تجت اثر از خشکسالی و سیلاب را تعیین می کند و می توان در دوره های خشکسالی و سیلاب برنامه مدیریتی مقتضی را در مناطق مربوطه اجرا نمود. لازم به ذکر است که با افزایش مساحت تالاب، کانون غبار هورالعظیم که یکی از فعال‌ترین کانون‌های غبار است، کنترل می‌شود.