انجمن علوم و فنون دریایی مجله علوم و فنون دریایی 2008-8965 مقالات آماده انتشار 2026 02 02 Settlement potential assessment of biofoulings in the Seabass cage culture farms: A case study in the Persian Gulf ارزیابی خطرات چسبنده‌های زیستی در پرورش قفس ماهی سی‌باس: مطالعه موردی خلیج فارس 239551 10.22113/jmst.2024.467651.2601 FA مهسا حقی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران. 0000-0001-7586-9825 منصور آلبوغبیش گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران. سجاد فتاحی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دریا، دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خرمشهر، ایران. Journal Article 2024 07 13 The marine industries, specifically cage aquaculture, face a major economic and environmental issue with biofouling. The lack of management and control over biofouling in culturing cages may result in reduced aquatic growth and lower revenues. In order to design and construct marine structures with the efficiency that is expected, it is crucial to understand how the communities in a particular area have developed over time. Before stocking juveniles, the present study investigated the potential for biofouling settlement and diversity near a seabass cage culture farm. The space is three hectares and 12 circular cages, and the cages are 9 meters deep. Four series of panels were installed in the four directions of the cages at three depths of 1, 4, and 7 meters, with three replications in the present investigation. In the present study, 40 species of biofouling organisms were identified. At all four stations, the abundance percentage of recognized taxa at each depth indicates that the biofouling compositions were similar. The highest percentage average of abundance was found in Dinophyceae (56.460.46%), Gastropods (47.210.11%), and Bivalves (81.850.25%) at 1m, 4m, and 7m depth, respectively. The strongest correlation was observed between the biofoulings detected at 1 and 4 m during CCA testing. At a depth of 7 m, the biofoulings on the net showed a significant correlation with nutrients such as nitrate, nitrite, phosphate, and silicate. It appears that aquaculture activities in cages would lead to an increase in organic matter and the growth of biofoulings on the nets. Therefore, it is likely that an increase in the biofouling population at this depth will occur after farmed fish are stocked and fed. Therefore, to protect the ecosystem and diversity of the sea is better to manage nutrient release and adhering biofoulings in different depths. صنعت آبزی پروری پرورش در قفس به دلیل چسبنده‌های زیستی با چالش های اقتصادی و زیست محیطی قابل توجهی مواجه است. مدیریت ناکافی چسبنده‌های زیستی بر روی تورهای قفس ماهی می تواند منجر به کاهش رشد آبزیان و کاهش درآمد شود. شناسایی تنوع جوامع چسبنده‌های زیستی در طول زمان و تغییرات زمانی و مکانی آنها برای مدیریت مؤثر و استراتژی‌های حذف، بسیار مهم است. این مطالعه با هدف شناسایی، تعیین تنوع‌زیستی، تغییر توالی، ترکیب و تراکم گونه‌ای موجودات چسبنده به قفس‌های پرورش ماهی سی‌باس انجام شد. این مزرعه سه هکتار با 12 قفس مدور، هر کدام 9 متر عمق دارد. پانل‌های آزمایشی در چهار جهت در اطراف قفس ها در عمق های 1، 4 و 7 متری با سه تکرار نصب شد. چهل گونه از موجودات چسبنده‌های زیستی شناسایی شد. ترکیب چسبنده‌های زیستی در تمام ایستگاه‌ها و اعماق مشابه بود. بیشترین میانگین درصد فراوانی در در عمق 1 متری(56.46%) Dinophyceae، در عمق 4 متری(47.21%) Gastropods و در عمق 7 Bivalves (81.85%) مشاهده شد. قوی‌ترین همبستگی بین چسبنده‌های زیستی در 1 و 4 متر در طول آزمایش CCA بود. چسبنده‌های زیستی روی تور در عمق 7 متر به طور قابل توجهی با مواد مغذی مانند نیترات، نیتریت، فسفات و سیلیکات همبستگی دارد. به نظر می رسد فعالیت-های آبزی پروری پس از ذخیره‌سازی و تغذیه ماهی به ویژه در عمق 7 متری، باعث افزایش مواد آلی و رشد چسبنده‌های زیستی روی تورها می‌شود. بنابراین، مدیریت مواد مغذی و چسبنده‌های زیستی در اعماق مختلف برای حفاظت از اکوسیستم دریایی و حفظ تنوع زیستی ضروری است.