انجمن علوم و فنون دریایی مجله علوم و فنون دریایی 2008-8965 10 1 2012 09 01 Effects of varying dietary energy levels on growth performance and wholebody composition in Gattan تاثیر سطوح مختلف انرژی بر روی کارایی رشد و ترکیبات لاشه در ماهی گطانBarbus xanthopterus در مرحله انگشت قدی 53 64 1926 FA محمد خسروی زاده جاسم غفله مرمضی پریتا کوچنین منصور نیک پی ابراهیم رجب زاده 0000-0001-7874-6572 وحید یاوری محمد رضا صحرائیان Journal Article 2012 10 22 Study was conducted to investigate the effects of various energy levels on growth performance, food conversion ratio (FCR) and whole body composition in Gattan, <em>Barbus xanthopterus</em> fingerlings (12.12±0.28 g) for 8 week. Feeding trial was conducted using 3 semipurfied diets containing 3 levels of digestible energy (DE 2.5, 3 and 3.5 kcal/g) and same protein level 35%, in a flow-through system (1L/min) at 26.2 ± 0.46<sup>0</sup>C. Triplicate groups of 15 fish (12.12±0.22 g) each, were stocked in 300-L circular polyethylene tanks and fish were fed to satiety thrice daily throughout the feeding trial. The best of total weight gain (146.67 g), FCR (2.21), protein efficiency ratio (1.31), apparent net protein utilization (ANPU%) (34.69) and condition factor (CF) (1.26) were observed in diet containing 3 kcal/g DE. The viscerosomatic index (VSI) and hepatosomatic index (HSI) did not show any significant difference between treatments (P>0.05). The final whole body moisture content decreased significantly with increasing energy levels in diets (P<0.05). Although whole body lipid and protein contents did not show significant variation among treatments (P>0.05), but the highest lipid and protein deposition were observed in diets containing 3.5 and 3kcal/g DE, respectively. Comparison between varying levels of dietary energy on the growth, feed utilization and whole body composition of Gattan indicated that 3 kcal g<sup>-1</sup> DE could be the preferential dietary energy levels in fingerlings of this species.    این مطالعه به منظور بررسی اثر سطوح انرژی بر روی کارایی رشد و ضریب تبدیل غذایی و ترکیبات لاشه ماهی گطان <em>Barbus xanthopterus</em><em> </em>در مرحله انگشت قدی، به مدت 8 هفته انجام شد. غذادهی با سه جیره نیمه خالص حاوی سه سطح انرژی 5/2، 3 و 5/3 کیلوکالری بر هر گرم و پروتئین یکسان 35 درصد در یک سیستم آب در گردش با دمای آب ( <sup>°</sup>C 46/0± 2/26 ) صورت گرفت. سه تکرار برای هر تیمار درنظر گرفته شد که در هرتکرار تعداد 15ماهی (بامتوسط وزن g22/0 ± 12/12) در مخازن فایبر گلاس مدور (300 لیتری) ذخیره سازی شد و ماهی ها در طول دوره غذادهی با توجه به میزان اشتهای آنها به مصرف غذا سه نوبت در روز غذادهی شدند. بهترین میزان شاخص افزایش وزن بدن (67/146گرم)، ضریب تبدیل غذایی(FCR) (21/2) و ضریب بازده پروتئین (31/1) و درصد نسبی استفاده از پروتئین خالص ( 69/34) و ضریب چاقی (26/1) در بین جیره های آزمایش شده مربوط به جیره 2، حاوی انرژی 3 کیلوکالری برهرگرم، می باشد. میزان شاخص احشا و شاخص کبدی بین تیمارهای مختلف اختلاف معنی داری نشان نداد (0.05<P). میزان رطوبت نهایی در ترکیبات بدن با افزایش میزان انرژی در جیره به طور معنی داری کاهش یافت (0.05˂P). اگرچه مقادیر نهایی چربی و پروتئین لاشه بین تیمارهای مختلف اختلاف معنی داری نشان نداد (0.05<P)، با این حال بیشترین میزان نشست چربی و پروتئین به ترتیب مربوط به جیره 3 و 2 بود. مقایسه بین اثر سطوح مختلف انرژی بر روی رشد، کاربرد غذا و ترکیبات بدن ماهی گطان نشان داد که انرژی قابل هضم 3 کیلوکالری بر هرگرم می تواند سطح انرژی مناسب در جیره برای این گونه در مرحله انگشت قدی باشد. انرژی رشد ترکیبات لاشه گطان Barbus xanthopterus https://jmst.kmsu.ac.ir/article_1926_5103c3584b063c431bd1268e9b5e76fb.pdf